SEN VARSAN DÜNYA DAHA GÜZEL


 Hepimiz çocukluğumuzdan beri şu cümleyi duyduk:

“Başkalarına karşı sorumlulukların var.Sorumluluk sahibi olmalıyız”

Evet, bu kesinlikle doğru. Anne babamıza, sevdiklerimize, arkadaşlarımıza, toplumumuza, işimize… Hepimizin bir şekilde yerine getirmesi gereken görevleri var. Fakat fark etmediğimiz çok önemli bir nokta var:En çok da  kendimize karşı  sorumluluklarımız var.

Üstelik bu sorumluluk, çoğu zaman diğerlerinden bile daha kritik öneme sahip. Çünkü insan, kendi içindeki boşluğu başkalarına hizmet ederek kapatamaz.

Bir düşünün:
Yorgun olduğun halde herkese yetişmeye çalıştığında, kime ne kadar faydan oluyor?

Herkesi memnun etmeye uğraşırken, aynaya bakıp “Ben iyi miyim?Ben ne hissediyorum ?” diye sorabiliyor musun?
Sürekli başkaları için koştururken, kalbinde büyüyen kırgınlığı fark edebiliyor musun?

Bazen başkalarına karşı görevlerimizi o kadar ön plana koyuyoruz ki bu, aslında kendi ihtiyaçlarımızı yok saymanın bahanesine dönüşüyor. Sanki kendi yorgunluğumuzu, kırgınlığımızı, hayallerimizi yok sayarsak daha “iyi insan” olacağız zannediyoruz.Emin olun madalya takmıyorlar😄

Oysa en büyük sorumsuzluk, kendine sırtını dönmek değil midir?

“Kendime Vakit Ayırırsam Bencil mi Olurum?”dediğinizi duyar gibiyim.

Birçok kişi bunu sorar: “Ama başkalarını ihmal etmek istemem.”
Elbette kimseyi ihmal etmeyelim. Ama hatırlayalım. İhmal edilen bir başka kişi var: Sen.

Mesela bilirsiniz  uçakta oksijen maskesi düştüğünde, neden önce kendi maskeni takman söylenir? Çünkü sen nefes alamazsan, kimseye yardım edemezsin. Hayat da buna çok benziyor. Eğer sen ruhen ve bedenen bitkinsen, kimseye kalıcı fayda sağlayamazsın.

Bir dönem eminim herkes yaşamıştır bu kaosu ..
Ve en acısı, bunu fark etmek için tükenmeyi beklemeyin .
Kendimize  karşı görevlerimizi hatırlayalım.
Başkalarına gösterdiğin özeni biraz da kendine göstermeyi öğren.

Belki bunu yaparken zorlanacaksın. Çünkü çoğumuz özveriyi kutsallaştırırken özsaygıyı unutmayı marifet sayıyoruz. O yüzden küçük adımlarla başla.
Bir gününü sadece kendine ayır. Dışarıdan nasıl göründüğünü dert etme.

Hayır demeyi öğren. Her talep senin görev listenin başında olmak zorunda değil.
Kendi ihtiyaçlarını yaz. Ne istiyorsun, neye ihtiyacınvar, ne sana iyi gelir?
Kendinle barış. Bazen yetersiz, bazen eksik hissedeceksin, bu çok insanca.
İyi Ol ki İyi Kalasın..

Kendine dönmek asla bencillik değil, bir sorumluluktur.
Unutma, sen iyi olursan başkalarına daha çok ışık olursun.
Sen iyileşirsen, başkalarının yarasına daha içten dokunursun.
Sen kendi içindeki sorumluluğu yerine getirirsen, dış dünyaya daha sağlam bir kök salarsın.
Bugün kendini ertelenmiş bir iş gibi görmeyi bırak.
Senin varlığın, en az başkalarınınki kadar önemli.

Ve unutma, sen bu dünyaya sadece başkalarının eksiklerini tamamlamak için gelmedin.
Senin varlığın, tek başına bile değerli.
Kendine iyi bak.
Çünkü sen iyi olduğunda, dünya da daha iyi bir yer olur.
Sen varsan, dünya daha  güzel.

Yelda Öğretmen 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

YAŞARKEN EN AZ KENDİNİ GÖRÜR İNSAN

Resim
  ​Hayatta en az kendini gören insan, aslında hayatın en büyük sırrını taşıyan insandır. Çünkü kendini görmek, bir ayna karşısına geçip fiziksel özelliklerini incelemekten çok daha ötedir. Bu, ruhunun derinliklerine inmek, korkularınla yüzleşmek, zaaflarını kabullenmek ve potansiyelini keşfetmektir. Ancak ne yazık ki modern dünyada koşuşturma içinde kaybolmuş zihinler, bu derin yolculuğa çıkmaya pek de hevesli değildir. ​Sabahın erken saatlerinde alarmın o tiz sesiyle uyanırız. Gün, yapılması gerekenler listesiyle başlar; İşe git, WhatsAppı       yanıtla, faturaları öde, yemek yap, çocuklarla ilgilen... Her bir madde, bizden bir parça daha koparır, bizi dış dünyaya daha fazla bağlar. Aynaya baktığımızda gördüğümüz kişi, çoğu zaman dışarıdan bize dayatılan kimliklerdir;"iyi bir çalışan," "fedakar bir anne," "iyi bir ev hanımı "başarılı bir girişimci." Peki ya bunların ardındaki sen kimsin? O yorgun gözlerin, o endişeli dudakların ardında saklanan gerç...
Devamı

BUGÜN NASIL YAŞAMAK İSTİYORUM ?

Resim
 Hayat kısa. Hatta bazı sabahlar alarmı duyamayacak kadar kısa. Ama ne yapıyoruz? Sanki sonsuz bir vaktimiz varmış gibi davranıyoruz. Sabah gözlerimizi yarım yamalak açıp, kahveyi damardan alsak ayılacağız diye düşünüyoruz. Ama asıl mesele kahvede değil dostlar… UYANMAKTA! Burada bahsettiğimiz uyanıklık, sabah kalkınca gözleri ovuşturup “Bir beş dakika daha…” demek değil. Hayata gözünü açmaktan bahsediyoruz. Çünkü ne demiş büyüklerimiz: "Yaşarken mutlu ve uyanık olmaya bak, çünkü uzun süre ölü ve uykuda kalacaksın." İnsanoğlu öyle bir varlık ki, çoğu zaman yaşadığının farkında değil. Otomatik pilota bağlamışız; işe git, eve gel, yemek yap ,ye,yıka kaldır , dizi izle, çay iç ,uyku moduna geç. Peki ya ruhun? Onu en son ne zaman güncelledin? Belki de son yazılım güncellemesi 2008'te kaldı…Güncellemeyen her şey eror verir.. Haydi Biraz Farkındalık! Sabah uyanınca telefona değil, kendine bak aynada. Bildirimlerden önce kendini yokla. “Bugün gerçekten ne hissediyorum?” diye sor...
Devamı

KELEBEK KANADI SENDROMU 🦋

Resim
 Kelebek Kanadı Sendromu Bugün bir şey öğrendim. Kelebekler…🦋 kendi kanatlarını göremezlermiş. Yani düşün: Rengârenk, şahane, tablo gibi kanatlara sahipsin ama aynan yok! Uçuyorsun ama farkında değilsin ne kadar zarif olduğunun. Ve sonra düşündüm: “Hımm… Bu bana çok tanıdık geldi.” Çünkü sen de öylesin. Ne kadar özel olduğunu, ne kadar güzel güldüğünü, bir cümleyle nasıl birinin gününü aydınlattığını fark etmiyorsun. Sabah kalkıp saçın dağınık, gözün uykulu hâliyle aynaya bakıyorsun… ama sen sadece sivilceyi görüyorsun. Halbuki ben orada ışıldayan bir ruh, kahkaha yedekli bir yürek ve yürürken etrafa enerji saçan bir varlık görüyorum. Sen de bir kelebeksin ama bluetooth’suz. Yani dışarıya yayın yapıyorsun ama kendin dinleyemiyorsun. Birini mutlu ediyorsun ama kendine “Aferin be!” demeyi unutuyorsun. Bir kelebek, “Ay bu kanat bende fazla mı abartılı oldu?” der mi? Sen neden içindeki güzelliği küçümsüyorsun o zaman? Farkında Olmanın 3 Altın Kuralı: Aynaya sadece sivilce kontrolü içi...
Devamı