BUGÜN HAYAT TABLONU HANGİ RENKLE BOYUYORSUN?


 Bir fırça darbesiyle gelen farkındalık üzerine…🖌

Merhaba canım okur

Hiç düşündün mü, kafanın içinde dönüp duran düşüncelerin aslında hayatını boyayan fırça darbelerinden ibaret olduğunu?

Yani...

Sabah uyanır uyanmaz "Bugün kesin her şey ters gidecek!" diye başlıyorsan, kusura bakma ama daha kahvaltı yapmadan tablonun ortasına simsiyah bir leke kondurdun demektir. Evet evet, o düşünce bir damla siyah boya gibi aktı hayata ve biliyorsun, siyah kolay da silinmez..

Ama dur, daha fırçayı elinden bırakma .

Bak şimdi, düşünmek bir seçimdir.

Tıpkı sabah kahveni , çayını ,şekerli mi şekersiz mi içeceksin, tarçınlı mı,sütlü yapacaksın gibi.

Kimse "bugün endişelenmek zorundasın" demiyor sana.

Sen seçiyorsun o gri tonu.

Sen karalıyorsun köşeleri.

Ve işin komik tarafı ne biliyor musun?

Bazen bu düşünceleri öyle büyük bir ciddiyetle düşünüyorsun ki…

Sanırsın içimizdeki eleştiri komitesi 7/24 iş başında"Yine rezil oldun."

"Senin yaşında insanlar nerelere geldi..."

"Zaten kimse seni takdir etmiyor ki..."

"Bu niye benim başıma geldi"...

Düşünceler değil, sanki sabit frekansta yayın yapan bir Rezil FM radyo bu.

Kıyaslar Radyosu, Yetersizliğe Dair Her Şey 99.9.Frekansı değiştir lütfen. 

Bir de var işin mizah yönü var ;

Geçen gün, bir dostumun kafasında deli sorular:

"Ya başarısız olursam?"

"Ya herkes gülerse?"

"Ya daha kötü hale düşersem? ".....

Sonra ona bir döndüm, şöyle dedim:

"Kızım, kimsenin seninle bu kadar ilgilenecek vakti yok. İnsanlar kendi saçlarını kurutmaya bile üşeniyor."

Ve işte orada, bir damla sarı boya aktı tuvale.

İçten, samimi bir kahkahayla geldi sonra

Fark ettik ki bazı düşünceler, sadece ‘düşünülmüş olmak’ için geliyor.

Gerçeklikleri yok, ama etkileri pek bi büyük.

İşte tam da bu yüzden;

Düşüncelerini güzel seç.İç sesinin düğmesini kapat .Fırçanı eline al .

Fırçanı bilinçle kullan.

Gereksiz kaygıları dış hatlarla çevrele.

Ortaya biraz pembe umut, biraz mavi huzur kat.Sarıyı bolca serpiştir.

Kahkaha renkli, neşe dokulu olsun.

Gözyaşlarını bile pastel tonlarda bırak tuvale;acıtmayan, ama anlatan cinsten.

Biraz turuncu cesaret serp köşelere,

bir avuç yeşil serinlik...

Belki birkaç gri gölge olur ama üzülme,

onlar da resmi derinleştirir.

Her fırça darbesi bir seçimdir,

her renk bir yoldur aslında.

Ve unutma,

en karanlık tabloya bile bir beyaz nokta düşerse her şey yeniden başlayabilir.

Sonuçta hayat senin tablon, Picasso’yu kıskandıracak kadar çarpıcı olabilir.

Hayatı nasıl düşündüğün, onu nasıl boyadığındır.

E hadi şimdi söyle bana:

Bugün ne renk boyayacaksın hayatını?

🖌️🎨

Yelda Öğretmen 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

YAŞARKEN EN AZ KENDİNİ GÖRÜR İNSAN

Resim
  ​Hayatta en az kendini gören insan, aslında hayatın en büyük sırrını taşıyan insandır. Çünkü kendini görmek, bir ayna karşısına geçip fiziksel özelliklerini incelemekten çok daha ötedir. Bu, ruhunun derinliklerine inmek, korkularınla yüzleşmek, zaaflarını kabullenmek ve potansiyelini keşfetmektir. Ancak ne yazık ki modern dünyada koşuşturma içinde kaybolmuş zihinler, bu derin yolculuğa çıkmaya pek de hevesli değildir. ​Sabahın erken saatlerinde alarmın o tiz sesiyle uyanırız. Gün, yapılması gerekenler listesiyle başlar; İşe git, WhatsAppı       yanıtla, faturaları öde, yemek yap, çocuklarla ilgilen... Her bir madde, bizden bir parça daha koparır, bizi dış dünyaya daha fazla bağlar. Aynaya baktığımızda gördüğümüz kişi, çoğu zaman dışarıdan bize dayatılan kimliklerdir;"iyi bir çalışan," "fedakar bir anne," "iyi bir ev hanımı "başarılı bir girişimci." Peki ya bunların ardındaki sen kimsin? O yorgun gözlerin, o endişeli dudakların ardında saklanan gerç...
Devamı

BUGÜN NASIL YAŞAMAK İSTİYORUM ?

Resim
 Hayat kısa. Hatta bazı sabahlar alarmı duyamayacak kadar kısa. Ama ne yapıyoruz? Sanki sonsuz bir vaktimiz varmış gibi davranıyoruz. Sabah gözlerimizi yarım yamalak açıp, kahveyi damardan alsak ayılacağız diye düşünüyoruz. Ama asıl mesele kahvede değil dostlar… UYANMAKTA! Burada bahsettiğimiz uyanıklık, sabah kalkınca gözleri ovuşturup “Bir beş dakika daha…” demek değil. Hayata gözünü açmaktan bahsediyoruz. Çünkü ne demiş büyüklerimiz: "Yaşarken mutlu ve uyanık olmaya bak, çünkü uzun süre ölü ve uykuda kalacaksın." İnsanoğlu öyle bir varlık ki, çoğu zaman yaşadığının farkında değil. Otomatik pilota bağlamışız; işe git, eve gel, yemek yap ,ye,yıka kaldır , dizi izle, çay iç ,uyku moduna geç. Peki ya ruhun? Onu en son ne zaman güncelledin? Belki de son yazılım güncellemesi 2008'te kaldı…Güncellemeyen her şey eror verir.. Haydi Biraz Farkındalık! Sabah uyanınca telefona değil, kendine bak aynada. Bildirimlerden önce kendini yokla. “Bugün gerçekten ne hissediyorum?” diye sor...
Devamı

KELEBEK KANADI SENDROMU 🦋

Resim
 Kelebek Kanadı Sendromu Bugün bir şey öğrendim. Kelebekler…🦋 kendi kanatlarını göremezlermiş. Yani düşün: Rengârenk, şahane, tablo gibi kanatlara sahipsin ama aynan yok! Uçuyorsun ama farkında değilsin ne kadar zarif olduğunun. Ve sonra düşündüm: “Hımm… Bu bana çok tanıdık geldi.” Çünkü sen de öylesin. Ne kadar özel olduğunu, ne kadar güzel güldüğünü, bir cümleyle nasıl birinin gününü aydınlattığını fark etmiyorsun. Sabah kalkıp saçın dağınık, gözün uykulu hâliyle aynaya bakıyorsun… ama sen sadece sivilceyi görüyorsun. Halbuki ben orada ışıldayan bir ruh, kahkaha yedekli bir yürek ve yürürken etrafa enerji saçan bir varlık görüyorum. Sen de bir kelebeksin ama bluetooth’suz. Yani dışarıya yayın yapıyorsun ama kendin dinleyemiyorsun. Birini mutlu ediyorsun ama kendine “Aferin be!” demeyi unutuyorsun. Bir kelebek, “Ay bu kanat bende fazla mı abartılı oldu?” der mi? Sen neden içindeki güzelliği küçümsüyorsun o zaman? Farkında Olmanın 3 Altın Kuralı: Aynaya sadece sivilce kontrolü içi...
Devamı