YELDACA ŞEYLER...

 “Bilgi zekayı büyütür, kelimeler ruhu iyileştirir.” — Yelda Kuşcu  Kılıçarslan İçinde yaşadığımız dünyada insan ruhundan daha değerli bir şey yok ! Ama ne yazık ki eğitim sistemimizde,aile içinde  bu paha biçilmez hazinenin adı çok  geçmez. Okullarda bilgi ölçülür, ailede zeka övülür; oysa ruhun eğitimi hep ertelenir.Ailede sorun varsa sessizlikle veya yüksek sesle  çözüleceğine inanılır..? Matematik notu düşerse dershaneye gidilir, ama kalbi kırılan çocuğa kimse “gel, duygularını bi  konuşalım” demez. çözülen problemler değil, yanlış anlaşılan duygulardır. Geçenlerde ders işlerken öğrencilere  sordum: “Yakınınız(anneniz ,kardeşiniz ..) ağladığında, üzüldüğünde ne yapıyorsunuz?” Gelen cevaplar: “Yalnız bırakırım.” “Sarılırım.” “Hiçbir şey demem.” Masum, içten, ama  çok çok eksik… Çocuklar henüz duyguyu adlandırmayı, anlamayı, tamir etmeyi bilmiyor. Çünkü bu onlara hiç  öğretilmedi. Matematiği öğrettik, fen deneyleri yaptık; ama “Bir insan üz...

Bazen düşünüyorum da, hayat aslında küçük bir “yanılsamalar koleksiyonu.” Kimse bize bu kadarını söylemedi tabii… ama her gün, farkında olmadan birkaçına inanıyoruz. Sonra da “neden bu kadar yorgunum” diyoruz. Birinci yanılsama: “Herkes beni yargılıyor.” Oysa kimsenin emin olun  o kadar zamanı yok. Herkes kendi hayatının karmaşasında, kendi saçını, faturasını, ilişkisini düşünüyor. Biz ise birinin yüz ifadesini yanlış anlayıp üç gün uyuyamıyoruz. Gerçekte kimsenin seni izleyecek kadar vakti yok  rahat ol. İkinci yanılsama: “Yeterince iyi değilim.” Ama yeterlilik dediğimiz şeyin ölçüsü yok ki. Kim belirlemiş ki o çıtayı? Sosyal medyada filtreyle sabah kahvesi paylaşan biri mi? Yoksa her şeyi kontrolü altında sanan komşun mu? Belki de sen zaten yeterince iyisin  sadece bunu kimse alkışlamıyor diye fark etmiyorsun. Üçüncü yanılsama: “Herkes benden daha mutlu.” Ah, bu herkesin en sevdiği kandırmaca. Birinin kahkaha attığı fotoğrafın arkasında, belki on sayfa d...